سروته.....

هــر وقــت در آب آدمــي را مــي بينــم
کــه ســر و تــه ايستــاده،
نگــاهــش مــي کنــم و هــر هــر مــي خنــدم!
البتــه نبــايــد ايــن کــار را بکنــم؛
چــون شــايد در دنيــايــی ديگــر،
در زمــانی ديگــر،
در جــايــی ديگــر،
چــه بســا همــان آدم، درســت ايستــاده









ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید